آرزوهایت همه بر باد رفت

                    از میان قصه ات فرهاد رفت

       میرسد دنیا به اخر ان شبی

                که دل آمد عشق را پس داد رفت

     نقش شیرین میشود کم رنگ باز

                      تا که لیلا امد او از یاد رفت

    فصل باران هم گذشت ای نازنین

                     تشنگی هم مرد با فریاد رفت

      بر نگاه خسته ات غربت نشست

                   بر دوچشمت باز هم بیداد رفت

      از میان قصه ها بیرون بیا

                آرزوهایت همه بر باد رفت.........

 اومیاید تا ضمانت کند دلهای خسته ما را.میاید تا بهار               را برای همیشه با خود بیاورد.

 و من مجاوری هستم که چشمانم این سعادت را دارند که   گنبد طلایی عشق را ببینند و  برای آرامش دل خسته ام       به آغوش پر مهرش پناه ببرم. 

 باشد که همه عاشقان حریم رضویی چشمشان  درانتظار  نماند و  دستهایشان در       پنجره فولاد قفل شود وحاجت دلشان را بگیرند .آمین

رضا خورشید عشق شیعیان است

                   عیان است این چه حاجت به بیان است  

سلام:

نوشتن همیشه برای من آرامش بخش بوده.من همه تنهایی خودم رو با نوشتن پر میکردم ولی مدت زیادی بود تنهای تنها بودم انقدر تنها که حتی قلم هم با من دوست نبود.  من بودم و اطاق پر از تنهایی و سکوت. هیچ کسی عبوری سبز نداشت...ولی بهار بلاخره میاید .من چشم به راه بهارم.پرستوی دلم آمدئنش را نوید داده.سبز میشود تمام خاطر شیدا و..

مهربان من می آید از سفر و چشم منتظرم روشن میشود سکوت میشکند وعشق لبخند میزند.مهربان من در راه است..............